1 Blokujące połączenie stożkowe

Samoblokujące, stromo stożkowe połączenie może przenosić duże siły i nie wymaga połączenia śrubowego. Nie wykazuje mikroruchów, eliminując w ten sposób ryzyko wystąpienia efektu pompowania bakteryjnego.

2 Pochylona konstrukcja pobocza

Kształt implantu jest zgodny z naturą, dlatego też implanty i-system są najwęższe w miejscach, gdzie poprzeczna przestrzeń kostna jest najwęższa

3 Projekt płaskowyżu

Szeroko rozciągające się plateau przekształcają znaczną część typowych poziomych wektorów siły w pionowe wektory siły. Skutkuje to mniejszym gradientem w kierunku teoretycznego środka obrotu, co pozwala na równomierne wykorzystanie całej powierzchni implantu do przyłożenia obciążenia. Przenoszone momenty siły są zatem niższe, a tym samym bardziej kompatybilne fizjologicznie.

4 Ultrakrótkie ciało implantu

Krótka długość implantu zapewnia optymalny przepływ krwi wokół implantu i dopływ tlenu do kości, szczególnie w okolicy wyrostka zębodołowego. To skutecznie zmniejsza ryzyko zapalenia tkanek okołowszczepowych.

5 Struktura kości Haversa

Regeneracja kości następuje poprzez tworzenie kostniny, ponieważ podczas wszczepiania implantu unika się bezpośredniego kontaktu między trzonem implantu a ściankami osteotomii. W ten sposób przestrzenie między plateau wypełniają się skrzepem krwi, w którym początkowo rozwijają się naczynia krwionośne. W rezultacie tkanka kostna utworzona w wyniku tworzenia kostniny jest zawsze silnie unaczyniona. Stabilizacja chirurgiczna jest osiągana wyłącznie poprzez zewnętrzne krawędzie plateau i zintegrowane podłużne rowki.

  implant i-system

  1.    2 mm podskórnego ustawienia
  2.   Optymalizacja pochyłego barku
  3.   Zewnętrzna geometria o równoległych ścianach
  4.   Stopniowe zwiększanie głębokości plateau
  5.   Prostokątne zewnętrzne krawędzie plateau
  6.   Ultrakrótki = zachowanie naczyń krwionośnych